🚩 धर्मवीर छत्रपती संभाजी महाराज चरित्रगाथा भाग - ६५ ⚔️ ▶ मथुरा सोडून बनारसच्या रोखाने बैरागी तांडा चालला होता. सारे जण चटकी पावले उचलीत होते. नकळत संभाजीराजे मागे पडत होते. बोलत पुढे गेलेले राजे मग एकदम थबकत होते, तांडा थांबत होता. सगळ्यांचा मेळजोड होऊन वाटतोड सुरू होत होती. “थकलात?” राजांनी प्रश्न करून संभाजीराजांची तंद्री तोडली. “जी, नाही.” कसल्यातरी निर्धारी मनसुब्याने चालते राजे एकाएकी थांबले. त्यांच्या कपाळीचे भस्म-पट्टे आक्रसले. चर्या निर्धारी झाली. घामाने डवरलेल्या, लालावलेल्या संभाजीराजांच्याकडे त्यांनी नजरजोड बघितले. जवळ जात त्यांनी त्यांच्या खांद्यावर आपला 'संन्यासी' हात ठेवला! “जरा येता?” घोगरल्या आवाजात राजांनी पायवाटेच्या कडेला असलेल्या एका डेरेबाज झाडाकडे हाताने इशारत केली. संभाजीराजांनी डोईवरचा साफा डोलविला. ते दोघंही पितापुत्र झाडाच्या घेराखाली आले. तांडा पायवाटेवर उभा राहिला. राजांच्या मनी काय आहे, याचा कुणालाच अंदाज येईना. आमचे एक ऐकता?” राजांचा हा आवाज नेहमीपेक्षा वेगळा होता. वव्जीग काही क्षण खोळंबले! मनी बांधलेले संभाजीराजांच्या कानी घालताना आज...

🚩  बाजींद भाग - ३४ ⚔️ ▶चांदीची पेटी आणि परवलीच्या शब्दाने वस्ताद काका कमाल मस्त झाले. त्यांनी त्वरित सोक्त आनलेल्या इसमाना रायगडी परत जायला सांगितले. चौकीच्या पहारेकामांना उद्देशून ते बोलते. तुमची ओळख पटली का ? अोल पटली तर आम्हाला पुढे जायचे आहे. मात्र त्यांना. भयभीत शब्दात ते बोलले..शिलेदार आमची चांगलीच ओळख पटली, जाव तुम्ही असे बोलताच सखाराम व त्याचे सहकारी वस्ताद काकासोबत चौकीतून रायगडाखाली गेलेल्या वाटेने चालू लागले. बराच वेळ निघून गेला तरी, कुणीही कुणाशी बोलत नव्हते. वस्तादकाका कसल्यातरी गंभीर विचारात होरे… चंदन…..चांदीची पेटी….. परवलीचा शब्द आणि चांदीची पेटी माझ्या खंडोजीच आहे….यांना कशी भेटली हि पेटी…. वस्ताद काकांनी हमरस्ता सोडून जंगलातील एक गुप्तवाट पकडली आणि त्या निर्बीड अरण्यातील वाटेने ते रस्ता कापू लागले. ▶बराच वेळ गेला आणि वस्तादकाकांनी मौन सोडल सखारामला प्रश्न केला….. सखाराम…..हि चांदीची पेटी आणि परवलीचा शब्द तुम्हाला कोणी दिला? आकस्मित प्रश्नाने सखाराम भानावर आला… जी..जी..सखारामला शब्द फुटेना.. जी.जी..काय असेल ते खरे सांगा …. तुम्हाला काही वाटत नसेल या ग...

🚩  बाजींद भाग - ३३ ⚔️ ▶वस्ताद काकांनी महाराजांच्या आज्ञेचा कागद सरकारी दफ्तरात जमा केला आणि सोबत २ हशम घेऊन सखाराम च्या गावाकडे जाण्याचा निर्णय घेतला. बैलगाड्या भस्न बियाणे, नुकसान भरपाई म्हणून रोख रक्कम आणि धनगरवाडीच्या शेतकर्याना कायमस्वरूपी रायगडावर बाजारासाठी भाजी पाला विकायचे परवाने दिले गे…….. सखाराम व त्याचे सवंगडी मनापासून आनंदी झाले होते, आनंद ओसंडून वाहत होता…… वस्ताद काका आणि ते चौधे सोबत हशम हत्यार रायगड उतरून चीतदरवाजापासून खाली आले…. सखाराम वस्ताद काकांना बोलला…..काका ..राहदे कशाला तरास घेतासा..आम्ही निघतो पायीच…! यावर काका बोलले…येड हायसा….तुम्हास्नी सहीसलामत गावात पोचवून टकमक खाली सरकारी पंचनामा केल्याबिगर आता मला आणि आमच्या माणसाना जाता येणार नाही. तुम्हाला गावात सोडतो आणि मग आम्ही येऊ मागे…चला….. ▶एव्हाना दुपारचा प्रहर टाळून गेला होता. आकाशात पावसाळी ढगांनी पुन्हा गर्दी केली आणि मुसळधार सरी कोसळू लागल्या…… काथ्याच्या विणलेल्या गोंच्या पांघरुन ते सारे निघाले होते. वस्ताद काका, सखाराम आणि त्याचे सोबती आणि सोबत दोन धारकरी होते. वाटेत महाराजांचे अनेक गस्ती...

🚩  बाजींद भाग - ३२ ⚔️ ▶महाराज हे लोक टकमक खालच्या धनगरवाडीचे लोक…हा सखाराम गावाचा कारभारी…! बहिर्जी नाईकांच्या खासगीतील परवलीच्या शब्दामुळे त्याना आपल्या पर्यंत आणले आहे…! आणि वस्ताद काकांनी महाराजांच्या कानी टकमक टोक आणि खालच्या गावाची व्यथा सांगितली….. क्षणभर विचार केला आणि महाराज बोलू लागले…. ▶वस्ताद काका ..रायगड स्वराज्याची राजधानी. साऱ्या महाराष्ट्रात रामराज्य आणायची स्वप्ने आपण पाहतोय आणि राजधानीखालची प्रजाच दुखी आहे हे बरे नव्हे ..बरे झाले नाईक यांना भेटले आणि त्यांनी ही बातमी आमच्यापर्यंत पोहोचवली नाहीतर ही आमची गरीब रयत इथवर येऊ तरी शकली असती का ? काका…आजपासून टकमक चा राबता बंद करा. गडावरुन एकालाही कडेलोट करता कामा नाही आमची आज्ञा असल्याशिवाय. न्यायाधीशांनी जर देहदंड सुनावला तर अंधारकोठडीत ठेवा मात्र कडेलोट करू नये. समोर बसलेल्या वाकीलान्च्याकडे पाहत महाराज बोलले….पंत आजच एक आज्ञापत्र तयार करा आणि स्वराज्यातील सर्व गडकोटावर पाठवून द्यावे …जर कडेलोट शिक्षा दिली तर सरकारी खर्चातून खाली गेलीली सर्व मृत शरीरे उचलून त्या त्या नातेवाईकाना द्यावी अन्यथा कोणीही कडेलोट न...