🚩 धर्मवीर छत्रपती संभाजी महाराज चरित्रगाथा भाग - २२१ ⚔️ ▶️सजेचा अंमल करणारा जल्लाद आता हातच्या जळकट रक्ताने काळपटलेल्या, तरीही तस सलाखांहून अंगभर पेटून उठला होता. वापरून नाकाम झाल्याशा वाटल्याने “बेकार हो गयी सलाखें ये” म्हणत तिरस्काराने त्याने हातच्या सलाखा थेट जीभ-डोळे काढलेल्या कुलेशांच्या अनवाणी पायांवर मुद्दाम फेकल्या. 👉मागे वळून दुसऱ्या चुल्ह्यातल्या तावणी खात पडलेल्या नव्या सलाखांची लालेलाल जोडी त्याने खसकन उचलली. लाल डोळे तिच्यावर गरगर फिरवीत बघ्यांना तिची लाली दिसावी म्हणून हात उंचावून ती “लाइलाह' म्हणत नाचवली. त्याने ओरडण्यापूर्वीच त्याच्या चार-पाच मददगारांनी रायगडाधिप, मराठी दौलतीच्या, शिवपुत्र छत्रपती संभाजीराजांची गर्दन जल्लादाच्या सोयीसाठी चारीकडून जखडून केव्हाच जाम करून टाकली होती. 👉क्षणानंतर जळून होत्याचे नव्हते होणारे राजांचे डोळे अपार शांत, स्थिर होते. ते डोळे नव्हतेच! दोन तेजोगोलच होते ते. हयातीत कधी नव्हते, एवढे चमत्कारिक तेज उतरले होते त्यांत. एरव्ही उलथा पडणारा खालचा ओठ आता दातांखाली घट्ट पकडून, हातच्या रसरशीत सलाखा रोखत जल्लाद राजांच्या समोर आला. डुईच्या क...

⛳ आजचे ऐतिहासिक शिवकालीन शिवदिनविशेष ⛳ 📜 ३० मे इ.स.१६६४ (ज्येष्ठ वद्य प्रतिपदा, शके १५८६, संवत्सर क्रोधी, वार सोमवार) महाराज किल्ले सिंहगडावर! ज्ञजसवंतसिंह किल्ले सिंहगडाचा वेढा उठवून निघून गेल्याचे कळताच तिसऱ्याच दिवशी खासे महाराज किल्ले सिंहगडावर आले. आपल्या शुर मावळ्यांची त्यांनी पाठ थोपटली आणि मोगली संकटाचे सावट दूर झाल्याचा आनंद लगेच अहमदनगर वर धाड घालून साजरा केला. मराठी फौजांची सर्वत्र विलक्षण दहशत बसली होती. महाराजांचे विजयी अश्व रोखायला आता कुणीच धजत नव्हता. महाराजांची स्वारी दौलताबादकडे झुकणार अशाही वार्ता याच सुमारास सर्वत्र पसरलेल्या होत्या. 🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇 📜 ३० मे इ.स.१६७४ (ज्येष्ठ शुद्ध षष्ठी, शके १५९६, संवत्सर आनंद, वार शनिवार) शिवराज्ञी सोयराबाईसाहेब यांच्याशी समंत्रक विवाह लावण्यात आला.            गागाभट्टांच्या मार्गदर्शनानूसार समंत्रक मुंज झाल्यानंतर महाराजांचे सोयराबाईसाहेब यांच्याशी विधीवत पुन्हा लग्न लावण्यात आले. आणि सोयराबाईसाहेब यांना ज्येष्ठ राणीसाहेब हा किताब मिळाला.  🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇 📜 ३० मे इ.स.१७३७ वसईवर मराठयानी पहिला हल्ला केला पण फिरं...

🚩 धर्मवीर छत्रपती संभाजी महाराज चरित्रगाथा भाग - २२० ⚔️ ▶️“मूँन्खोलो शायरके बच्चे!” कुलेशांचा मुखडा हातपकडीत धरून इखलासने तो डावा-उजवा हासडला. त्याची बकबक ऐकूच न आल्यासारखे कुलेश शांतच होते. 🔊हा हुक्‍्म फर्मावणारा इखलास किती मूर्ख होता! आपली जीभ छाटण्यासाठी आपला जबडा कोण आणि कसा काय देणार खोलून! 👉एकटक रोखून बघणाऱ्या कुलेशांचा शांतपणा बघून तर इखलास पिसाळूनच गेला. पुढे होत त्यांचा जबडा फाकण्यासाठी ताकद लावून दोन्ही हातांनी झटू लागला. कुलेश काही नुसते शायर नव्हते. स्वारीशिकारीत तावून-सुलाखून निघालेले सूरमे लढवय्ये होते; ते. खूप खटपट करूनही एकल्या इखलासला काही त्यांचा जबडा फाकविणे साधेना. दातकुडी बसल्यागत जाम आवळूनच धरला होता, त्यांनी आपला जबडा! त्या जबड्याशी झटून घामाघूम झालेला इखलास शेवटी वैतागून, संतापून उठला. कुलेशांच्या गालावर संतापी थप्पड देत ओरडला, “पकड बेठी क्या मूँह को तेरे सुव्वर?” 👉आपल्या जल्लादांकडे बघत हात उठवून तो चरफडत कडाडला, “सब मिलके खोलो ये जबडा. खींचो बाहर इसकी जबान!” चार-पाच हबशी जल्लाद चटकन पुढे झाले. त्यांनी मराठी दौलतीचे छंदोगामात्य कवी कुलेश यांचा मुखडा आ...

⛳ आजचे ऐतिहासिक शिवकालीन शिवदिनविशेष ⛳ 📜 २९ मे इ.स.१६५८ औरंगजेबाला दिल्लीचे तख्त मिळवण्यासाठी दाराशुकोह याच्याशी लढाई द्यावी लागली. या रक्तरंजित युध्दात प्रत्यक्ष रणांगणात औरंगजेबाने आपला तोतया जाणून बुजुन हत्ती वर स्वतः च्या जागी बसवला होता. त्याचे नाव शेख मीर. हाच औरंगजेब म्हणून शत्रू पक्षाकडून मारला गेला. या युध्दात दाराशुकोह चा पराभव झाला आणि दिल्लीच्या राजकारण बदलून गेले. ही लढाई सामुगडची लढाई म्हणून इतिहासात प्रसिद्ध आहे. 🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇 📜 २९ मे इ.स.१६७४ (श्रीनृपशालिवाहन शके १५९६, आनंद नाम संवत्सर, ज्येष्ठ शुद्ध ४, चतुर्थी, वार शुक्रवार) महाराजांची समंत्रक मुंज!    "राजश्रींची मुंज झाली". उपनयन संस्कारामुळे महाराज आता "द्विज" झाले होते. "उत्तरेस क्षत्रियांचे व्रतबंध होतात त्याप्रमाणे व्रतबंध करावा हा विचार आधी करून भट गोसावी यांनी राजियाचा क्षेत्री व्रतबंध केला. शुद्ध क्षत्रिय आधी केला. मौजीबंधनानंतर त्याच दिवशी दुपारी म्हणजेच (यावेळी पंचमी सुरू झालेली होती.) तुलादान व तुलापुरुषदान विधी करून महाराजांनी उशीरा मुंज झाल्याबद्दल व आजव...