🚩 धर्मवीर छत्रपती संभाजी महाराज चरित्रगाथा भाग - ९७ ⚔️ ▶ “जी.” मान वर उठत नव्हती. “कोण हेतानं?” “यादव नामाजीनं आमचा गैरमेळ करून दिला. रंगनाथभटांना कुणी वारस नाही. असा.” 👉“खामोश, आणि तुम्ही त्यावर विश्वास ठेवलात! आम्ही तुम्हाला एकवार सांगितलं आहे - राजांना चुका करता येत नाहीत. आणि केल्या चुकांची सफाईतही देता येत नाही. विसरलात? उद्या आम्ही स्वारीवर असता आमचे काही बरे - वाईट झाले असाही कुणी तुमचा गैरमेळ पाडेल! ठेवाल विश्वास?” शब्दन्‌शब्द जनहिताच्या पिळाने बांधलेला होता. बिनतोड होता. झटका बसावा, तशी संभाजीराजांची गर्दन वर झाली, त्यांना आबासाहेब दिसत नव्हते. कारण त्यांचे डोळे पाणपडद्याने झाळाकून टाकले होते. ओठ थरथरत होते. “चुकलो - चुकलो आम्ही.” मुश्किलीने एक - एक घोगरा शब्द त्यांच्या घशातून बाहेर पडला. 👉“ठण ठण ठण!” तासवाल्याने ठरल्या रिवाजाप्रमाणे पाचाडच्या सदरेवर दिलेले घाटेचे टोल सदरीमहालात घुसू लागले ह्या टोलांच्या रूपाने जणू जिजाऊसाहेबच सदरेवर प्रवेशत होत्या! संभाजीराजांच्या पाठीवर हात ठेवून, पदर चिमटीने सावरीत म्हणत होत्या, “राजे आम्ही कधी काही मागणं टाकलं नाही! आज एक टाकतो आहोत...

⛳ आजचे ऐतिहासिक शिवकालीन शिवदिनविशेष ⛳ ▶️ ९ जानेवारी इ.स.१६३३ शके १५५४ मधील माघ शु. १० ला गुरुवारी पहांटे भंडाऱ्याच्या होंगरावर प्रसिद्ध सत्पुरुष तुकारामबोवा यांना स्वप्नांत गुरुपदेश झाला. हा गुरुपदेश होण्यापूर्वी तुकारामाची मानसिक व्यथा पाहण्यासारखी आहे. शके १५२० मध्ये एकनाथमहाराज समाधिस्थ झाल्यावर दहाच वर्षांनी तुकोबांचा जन्म देहू येथे झाला. त्यांच्या घरामध्ये भगवद्भक्ति पहिल्यापासूनच असून वडील बोल्होबा यांची पंढरीची वारी अखंडपणे चालू होती. घरी थोडी शेती, व्यापारधंदा व सावकारी होती. या कुटुंबांत वयाची तेरा वर्षे तुकोबांनी आनंदांत घालवली. त्यानंतर त्यांचे लग्न झाले. पहिली बायको दमेकरी निघाली म्हणून दुसरे लग्न केले. बोल्होबांनी सर्व संप्तार तुकोबांच्या गळ्यांत टाकला. तुकाराम- बोवांनीहि आरंभाच्या काळांत चोखपणे संसार केला. पण त्यानंतर एका- मागून एक दुःखाचे डोंगर कोसळले. वयाच्या सतराव्या वर्षी वडील निवर्तले. भावजय मरून गेली. थोरला भाऊ सावजी विरक्त होऊन तीर्थयात्रेस निधून गेला. तुकोबा थोडे दिवस खिन्न झाले. त्यांचे प्रपंचांत मन लागेना. त्यांच्या उदासीन - तेचा फायदा लोकांनी घेतला. देणेकऱ्...